"Nagrobek Stanisławowi Strusowi"
Nie nowina to Strusom na wszelak± trwogę
Ciały swymi zawalać złym pohańcom drogę;
Tak dziad zgin±ł, tak ociec, tak moi stryjowie;
Tenże upad i mojej naznaczon był głowie,
Bom legł we krwi pogańskiej, a kto mię żałuje,
Znać, że nie wie, jako ¶mierć ućciwa smakuje.
Stanisław Strus tu leżę; nie wchodĽ, poganinie!
Sprawiedliwa wa¶ń i po ¶mierci nie ominie.
|
Drukuj